panelarrow

Moje3po3

Blog: opowiadania, reportaże, proza życia

łańcuchy_niewolnictwo

7. Broń psychologiczna i psychotroniczna (PSYWAR i PSYOP), część 2 – cykl – Kontrola umysłu

| 0 comments

 

Wszystkie odcinki w cyklu – Kontrola umysłu.

 

PSYWAR/PSYOPS – część 2

W poprzednim odcinku pisałam o wojnie psychologicznej bardziej w ujęciu historycznym, między innymi wspomniałam o tzw. wojnie papierowej, czyli wykorzystywaniu w propagandzie ulotek. Dziś napiszę o tzw. wojnie megafonów. Jedną z najbardziej oryginalnych i najmniej znanych form wojny psychologicznej w drugiej połowie XX wieku było wykorzystanie w misjach lotniczych głośników do nadawania komunikatów siejących niepokój.  Następnie przerzucono się na tzw. ciche wojny, ale o psychotronice w kolejnym odcinku.

 

Wojna psychologiczna za pomocą megafonów od Hitlera do Ameryki

Rozwiązanie z wygłaszaniem komunikatów przez mikrofon pierwsi jako przetestowali hitlerowcy w ramach „Phoney War” („Dziwna wojna”). Jednostki specjalne Wehrmachtu nadawały przez głośniki wiadomości przeznaczone do demoralizacji żołnierzy przeciwnika. Amerykanie rozpoczęli podobne akcje w 1944 roku, używając do tego samolotów patrolowych marynarki wojennej typu PV-1 „Neptun”, a później bombowca B-24 Liberator. Pomysł na psychologiczne osiąganie przewagi w ten sposób chętnie wykorzystywano również po wojnie.

Po wojnie w 1950 USAF zmontowano zestawy głośników i wzmacniaczy w bazie marynarki USA w Kalifornii i wysłano do Tachikawa (w Japonii), zostały zainstalowane na pokładzie samolotów Douglas C-47, które rozpoczęły kolejną wojnę przekazując „The Voice of the United Nations” („Głos Narodów Zjednoczonych”). Samoloty były dość charakterystyczne, bo namalowano im niedźwiedzie z gramofonem na kadłubie. Po próbie w Japonii maszyny latały wzdłuż północno-wschodniego wybrzeża Półwyspu Koreańskiego informując tamtejszą ludność, że atak z Sił Narodów Zjednoczonych jest nieuchronny.

Później do pomocy zostały wysłane także C-47 i na końcu F-51 „Mustang”, również do nadawania wiadomości przez megafon. Przez głośniki operatorzy (najczęściej kobiety z Korei Północnej) wygłaszali slogany typu: komunizm jest bezprawny, poddanie się bezpieczne, ONZ walczy o pokój i pojednanie, a kontynuowanie walki jest synonimem cierpienia i śmierci. Do tego straszyli ich, że jak nie posłuchają to potraktują ich napalmem i wspierali swoją propagandę deszczem papierowych ulotek lecących z nieba.

 

Tzw. wojna megafonów i Wielka Brytania

W 1952r. Brytyjczycy wykorzystali głośniki w konflikcie malajaskim (tereny Malezji, ale Malezja niepodległość otrzymała dopiero w 1957r.) Sprzęt został zainstalowany i podjęto próby z samolotami Valetta, Auster i Dakota. Początkowo zaliczyli kilka niepowodzeń, ale później maszyny zgrupowano w jednostce o nazwie „Voice Flight”.  Samoloty zataczały kręgi i nadawały wiadomości do rebeliantów w nieskończoność powtarzając te same slogany. Pierwszy raz zastosowano radiomagnetofon zamiast operatora, co udoskonaliło i ułatwiło prowadzenie powyższych operacji.

W ciągu 7 lat brytyjscy piloci zrobili w sumie 4500 lotów „z głosami” i rozrzucili 500 milionów ulotek i zrozumieli jak wielkie znaczenie powinny mieć operacje psychologiczne, zwłaszcza prowadzone przez lotnictwo, gdzie nie ma innego sposobu dotarcia do izolowane populacji i siły przeciwnika. Nadawane komunikaty skutecznie zachęciły rebeliantów do walki, szerząc zamęt w ich umysłach.

 

Cały świat prowadzi wojnę psychologiczną na głośniki

Francuzi też próbowali „bawić się” w tą grę. CEAM (Military Air Experiences Centre) rozpoczęło swoje testy w Mont-de-Marsan (południowo-zachodnia Francja) z NC 701, kolejna próba w czerwcu 1950 z MD 315 „1” (Flamingo). Napotkali wiele problemów, więc generał de Lattre, wiedząc o sukcesach z wykorzystaniem głośników C-47 przez Amerykanów w Korei, chciał pożyczyć pieniądze, aby przeprowadzić testy na „Tukanie” ( francuska nazwa niemieckiego transportera JU52).

Reszta powszechnie znana, połączenie sił w trakcie z 1952 roku, czyli „Quadripartite Liaison Committee for Information and Psychological Action” („Komitet Czterostronnego Polączenia Informacji i Psychologicznych Działań”, złożony z amerykańskich, brytyjskich, francuskich i wietnamskich specjalistów. Nowa organizacja zdecydowała, że koreański program zintegruje z francuskim programem w Indochinach i głośniki trafiły do Indochin.

Oczywiście wojna w Wietnamie to jeden z najlepszych przykładów systematycznego udziału lotnictwa w wojnnie psychologicznej. Prezydent Kennedy wysłał doradców sił specjalnych do Laosu, i do Wietnamu, aby „uczestniczyć w tajnych operacjach po drugiej stronie granicy, w programach zwalczania partyzantki” i ruszyła głośnikowa eskadra C-47… W październiku 1961r. Kennedy dał zgodę na wyjazd do Bien Hoa w Wietnamie oddziałowi 4400-sza CCT, do szkolenia pilotów Wietnamu Południowego i rozpoczęcia psychologicznej wojny głośnika w południowo-wschodniej Azji (pierwsza misja odbyła się już 20 grudnia 1961 roku).

W 1962 roku powstało Special Air Warfare Centre i przyszedł czas na Helio U-10, świetnie dostosowane do zadań propagandowych „głośnikowych” ze względu na jego małą prędkością (260 mil / godzinę) i dość cichy silnik. U-10 został wykorzystany m.in. w programie psychologicznych działań wojennych „Chieu Hoi” zainicjowanych przez USA w kwietniu 1963 roku.

Po 1966 roku amerykańskie zaangażowanie w Wietnamie wzrosło, powstało 14th Air Commando Wing z siedzibą w Nha Trang. Zgrupowano jednostki wyspecjalizowane w operacjach psychologicznych (PSYOP) – 5 i 9th Air Commando (ACS). W sierpniu 1968r. zostały one przemianowane Special Operations Squadron (SOS) i liczyły około 50 samolotów. Jednostki w operacjach głośnikowych używały C-47, Helio U-16 i U-10, i samolotów Cessna O-2b.

 

Wykorzystanie głośników jako współczesnej broni psychologicznej

Prowadzenie wojny przez megafon i deszcz ulotek propagandowych nie odeszło do lamusa po Hitlerze, konflikcie malajskim, indochińskim, czy Wietnamie. Ta taktyka została niejednokrotnie wykorzystana również później. Od zakończenia wojny w Wietnamie wojsko preferowało używanie śmigłowców w misjach propagandowych.

W latach 80-tych i 90-tych USA używało głośniki Bell UH-1N w wielu operacjach polityczno-humanitarnych np. w La Grenade, Somalii (1992-1993) i Haiti (wrzesień 1994). Sikorsky UH-60 „Black Hawk” wyposażone w głośniki został wykorzystany w Bośni w latach 1996 i 1997, na mocy porozumień z Dayton do komunikacji z ludnością cywilną.

Jednak najsławniejsze „głośnikowe” operacje PSYOP to okres wojny w Zatoce Perskiej i uzyskanie kapitulacji kilku tysięcy irackich bojowników, a najbardziej znana i spektakularna operacja na Wyspie Faylaka.

Świat idzie do przodu, obecnie stosuje się nowe technologii audiowizualnych. Już w końcu lat 60-tych US Air Force kupił EC-121S Lockheed „Constellation” wyposażony w nadajniki i przekaźniki telewizyjnych i radiowych, a także EC-130E „Commando Solo”, czyli wyrafinowane maszyny do prowadzenia powietrznych operacji psychologicznych. Teraz mają latające stacje/ studia telewizyjne, zdolne do transmisji nagranych i bezpośrednich programów propagandowych,  przerwania lub blokowania programów wroga. Korzystali z tego Serbii i podczas konfliktu w Kosowie w 1999 roku.

 

Źródła:

  • VOICES FROM HEAVEN – Marie-Catherine & Paul Villatoux
  • The Malayan Emergency, 1948-1960,AP 3410, Royal Air Force, Declassified.
  • Vietnam War Air Force History,21 Volumes, United States Air Force history.

 

Udostępnij na:

Dodaj komentarz

Required fields are marked *.



*