panelarrow

Moje3po3

Blog: opowiadania, reportaże, proza życia

Bikini

Napromieniowane Bikini.

| 0 comments

 

Z czym Ci sie kojarzy bikini? Czy na pewno z tym z czym powinno?

Większości  bikini, kojarzy się ze strojem kąpielowym lub z Bikini Dolnym ze sławnej kreskówki Spongebob. Na siłę kreskówka może mieć coś z tym wspólnego, w końcu gdy jej bohaterowie wypływają na powierzchnię wody to wszyscy sztywnieją, pewnie na pamiątkę bomb atomowych tam testowanych – ukryta aluzja, czy niech się dzieci uczą w bajkach historii skąd się biorą zmutanciałe zwierzatka morskie?

Bikini Atoll powinien się kojarzyć z testami wszelkiego rodzaju broni masowej zakłady. Na Wyspach Marshalla dokonywano testów bomby wodorowej właśnie na Atolu Bikini już od 1940r, chociaż oficjalnie od testów broni Bikini było używane od 1946 roku (doświadczenia nuklearne w ramach Operation Crossroads). Zrzucone na Bikini 15-megaton w ramach Testu Bravo z 1 marca 1954r. , miało tysiąc razy silniejszą moc niż bomba atomowa zrzucona na Hiroszimę. USA doświadczenia jądrowe na Wyspach Marshalla zakończyło w 1958r roku po dokonaniu 67 prób nuklearnych.

Mieszkańcy zostali wysiedleni, ale powracali, bo amerykańscy naukowcy i rząd zadeklarował Bikini, jako bezpieczne w 1960 i 1970. Doszło do ponownej ewakuacji już w 1978 roku w związku z wysokim poziomem promieniowania przedostającego się do upraw, a w 1985 roku mieszkańcy ponownie uciekali ze względu na promieniowanie szczątkowe. Wiele ludzi odmawiało powrotu i nie wierzyło w amerykańskie gwarancje bezpieczeństwa. Jakoś się nie dziwię, w końcu Amerykanie najpierw ich uwolnili od japońskiej okupacji, a później wysiedlili z własnego domu, bo testowali broń, na koniec miało byc bezpiecznie i dalej nie było. Do tej pory wyspy zostały częściowo oczyszczone w ramach programu finansowanego przez USA ($ 45 mln).

Dla mieszkańców Wysp Marshalla Trybunał przyznał ponad 2 mld dolarów z tytułu odszkodowań, ale nie wszystkim zapłacono za szkody, bo fundusz kompensacyjny został wyczerpany.  Raport Organizacji Narodów Zjednoczonych z 2012 roku wzywa do USA do zapewnienia dodatkowych odszkodowań.  Kasy dla ofiar nie ma i prawdopodobnie nigdy nie będzie.
 
Najsławniejsze operacje wojskowe przeprowadzone w rejonie Atolu Bikini to Operation Crossroads i Test Castle Bravo.

 

Operation Crossroads

Miała na celu zbadanie skutków broni nuklearnej jej wpływ na statki, sprzęt i materiały. Niektóre eksperymenty obejmowały wykorzystanie żywych zwierząt.  Jako cel w Bikini Lagoon została ustawiona flota ponad 90 statków. (starsze amerykańskich okręty, przechwycone statki niemieckie i japońskie, okręty podwodne i desantowe).

Wsparcie stanowiło ponad 150 statków, gdyż wszyscy pracownicy zostali ewakuowani z floty docelowej i atolu Bikini, właśnie na jednostkach floty wsparcia, które wypłynęły z Bikini Lagoon do „bezpiecznych stanowisk” (10 mil morskich -18,5 km) na wschód od atolu.

Wyspy traktowano jako stacje doświadczalne i warsztaty dla większości 42.000 mężczyzn (z których ponad 37,000 byli pracownicy Navy)  i JTF 1, organizacji, która przeprowadziła badania. Dodatkowy personel był zlokalizowany na pobliskich atolach jak Eniwetok i Kwajalein.

Dokonano dwóch detonacji – ABLE broń upuszczono z B-29 z wysokości 158 metrów, 1lipca 46r., a drugie doświadczeniach – BAKER broń została podwieszona do jednostek zakotwiczonych detonacja 27 metrów pod wodą 25 lipca. Operacja ABLE poszła gładko, tylko niecelnie upuszczono ładunek. BAKER przebiegała zgodnie z planem. Okręty wracające do pracy w marynarce zostały poddane odkażeniu.

Wszystkie operacje CROSSROADS zostały podjęte pod nadzorem radiologicznych przeznaczonych do utrzymania pracowników przed narażeniem na ponad 0,1 Roentgena (R) na dzień, bo wtedy to uznawano za ilość promieniowania, które może być tolerowane przez długie okresy czasu, bez jakichkolwiek szkodliwych efektów na zdrowie człowieka.

Personel usuwano na jeden lub więcej dni od obszarów, gdy natężenie wykazało ponad 0,1 R. Wiadomo, że maksymalna skumulowana ekspozycja zarejestrowana wyniosłą 3,72 R (monitor bezpieczeństwa promieniowania). Brak jest pełnych danych, co do narażenia pracowników na promieniowanie, rekonstrukcje i obliczenia są szacunkowe.

 

 

Castle Bravo

W ramach projektu Castle wykonano Test Bravo z 1 marca 1954, największą próbną eksplozję termojądrową przeprowadzoną właśnie na atolu Bikini.

Chodziło o przetestowanie deuterku litu (LiD) jako nowego paliwa do broni termojądrowej. Eksplozja w teście Bravo miała siłę 15 Mt (chociaż przewidywano zaledwie 4-8 Mt), była 1000 razy silniejsza niż bomba zrzucona na Hiroszimę i 4 razy słabsza niż najpotężniejsza, sowiecka Bombą Cara (58 Mt). Bombę w teście Bravo nazwano „Shrimp” (krewetka) ważyła 10660 kg, mierzyła 4,56 × 1,56 m.

Z detonowanych 15 Mt,  10 pochodziło z rozszczepienia, a tylko 5 z syntezy, nastąpił ogromny opad radioaktywny, został on rozpoznany przez  tamtejsze dzieci „jako śnieg, o którym czytały w książkach, szybko pokazały się wymioty, a płatki, które opadły na skórę, nie chciały zejść lub odchodziły wraz ze skórą”.

Amerykanie po 4 dniach od eksplozji podjęli decyzję o ewakuacji całego atolu, ale dla wielu było już za późno. Nie wiadomo dokładnie, ile osób zginęło i u ilu osób pojawiła się choroba popromienna. Ofiary opadu wysiedlono i przeniesiono na niezamieszkany atol Utirik. W 1960 Amerykanie uznali teren za „czysty i możliwy do zamieszkania”. Pierwsi mieszkańcy wrócili dopiero w 1979 r i znów ich wysiedlono, ze względu na skażenie.
 

 

 

Ciekawostki o broni atomowej

Na koniec dwie ciekawostki w temacie

1. Do budowy bomby “Gilda” zdetonowanej w trakcie próby na Atolu Bikini 1 lipca 1946 w ramach Operacji Crossroads użyto tzw. diabelskiego rdzenia. Diabelski rdzeń to kryptonim jaki miła kula plutonu Pu-239 używana do eksperymentów w Los Alamos National Laboratory w latach 1945–1946. Nazwa została nadana przez pracowników Laboratorium po dwóch niezależnych incydentach związanych z doprowadzaniem rdzenia do masy bliskiej krytycznej.

2. W Ameryce wybuchł skandal związany z tzw. Projektem 4.1. w ramach którego naukowcy dokonywali eksperymentów na ludziach i zwłokach, aby dowiedzieć się więcej o skutkach opadu radioaktywnego, kupowali martwe i kalekie ciała do swoich badań za kilka dolców. (tak jak kiedyś w Hiroshimie i Nagasaki, eksponaty wywieziono do Ameryki)

3. Moc sowieckiej Bomby Car zmniejszono o połowę w obawie o przesunięcie osi obrotu Ziemi. Pomimo zmniejszenia mocy część okolicznych wysepek wyparowała, a sam wybuch był odczuwalny nawet na Alasce. Wywołana nim fala sejsmiczna (rejestrowana przez sejsmografy) okrążyła Ziemię trzy razy. Wybuch Car Bomby był widoczny z odległości prawie 900 km, a grzyb atomowy miał około 60 km wysokości i 30-40 km średnicy. Opad radioaktywny mógł zagrozić całej Europie, dlatego zrezygnowano z trzeciej fazy rozszczepiania.

 

grzyb_bomby_atomowe_

 

 

Źródła:
Operation Crossroads, 1946. - Washington: Defense Nuclear Agency, 1984.
Energia jądrowa wczoraj i dziś - Jezierski Grzegorz
Udostępnij na:

Dodaj komentarz

Required fields are marked *.



*