panelarrow

Moje3po3

Blog: opowiadania, reportaże, proza życia

Wybuch_bomby_atomowej_Hiroszima

Projekt Manhattan – sekrety bomby atomowej, m.in. testy w Los Alamos i atak na Hiroszimę

| 0 comments

 

Kulisy badań nad bronią atomową.

Już w 1930 roku naukowcy z Niemiec i Japonii pracowali nad rozwojem rozszczepienia jądrowego. W obu tych krajach przywódcy surowo zabronili kontynuacji badań nad bronią atomową. Adolf Hitler był przeciwnikiem pracy nad tą bronią, cesarz Japonii stwierdził, że nigdy nie zaakceptuje takiej broni. Niezadowoleni niemieccy naukowcy skontaktowali się ze Stanami Zjednoczonymi i poprosili o wsparcie rządu.

Don Beyer pomógł przepchnąć ich program. Leo Szilard, wraz z fizykami węgierskimi, Eugene Wignera i Edward Teller, zgodzili się, że prezydent musi być ostrzeżony, dokonano tego w 1939 roku, przy czym trzy fizycy powołali się na poparcie Alberta Einsteina. ( Piśmo z dnia 02 sierpnia podpisane przez Einsteina, a dostarczone przez Aleksandera Sachs do Franklina D. Roosevelta w Białym Domu w dniu 11 października 1939.)

W Nagasaki Atomic Bomb Museum, eksponowane są fotografie dwóch mężczyzn – Alberta Einsteina i J. Roberta Oppenheimer, który opracował bombę atomową w laboratoriach Los Alamos, Nowym Meksyku. Również znajdziesz tam oświadczenie generała Eisenhowera, który był wówczas najwyższym dowódcą wojskowym

Sekretarz Wojny Henry L. Stimson pierwszy poinformował Eisenhowera o istnienia bomby i o planach Stanów Zjednoczonych, aby użyć bomby przeciwko Japonii. Eisenhower wyraził „poważne wątpliwości moje pierwsze na podstawie przekonania, że ​​Japonia już została pokonana i upuszczenie bomby byłoby zupełnie niepotrzebne”  ( źródło: strona 426, Eisenhower by Stephen E. Ambrose, Simon & Shuster, New York, 1983).Trzy dni później Eisenhower poleciał do Berlina, gdzie spotkał się z Trumanem i jego głównymi doradcami. Ponownie Eisenhower stanął przeciwko użyciu bomby i znów został zignorowany.

Eisenhower nie mógł wiedzieć, że Stimson był prominentnym członkiem Skull and Bones na Yale, czyli Bractwa Śmierci, założonego przez Russell Trust w 1848 (niemieckie Illuminati, które odegrało znaczącą rolę w organizowaniu wojen i rewolucji od tego czasu). Nie mógł wiedzieć, że prezydent Truman był organizatorem loży masońskiej stanie Missouri, i jego planach dostania się do Senatu Stanów Zjednoczonych, a następnie do prezydentury.

 

Wybuch_bomby_atomowej_Hiroszima

 

Udział Alberta Einsteina?

Albert Einstein opuścił Europę i wyjechał do Stanów Zjednoczonych w październiku 1933 roku. Einstein, jako słynny naukowiec, został zaproszony do Białego Domu przez prezydenta i panią Roosevelt. Jego list do Roosevelta z prośbą, aby rząd przyjął program bomby atomowej konfliktuje z jego zobowiązaniem do „pokoju i rozbrojenia”.

Wcześniej Einstein odpowiadał się za teoriami Freuda na temat pokoju i rozbrojenia. Einstein miał jednak osobisty interes w pracach Freuda, ponieważ jego syn Eduard spędził życie w szpitalach psychiatrycznych, gdzie pomimo stosowania insulinoterapii i leczenia elektrowstrząsami, nieudało się go wyleczyć.

List Einsteina do Roosevelta, z dnia 02 sierpnia 1939, został dostarczona do prezydenta Roosevelta przez Alexandera Sachs w dniu 11 października. Dlaczego Einstein skorzystał z pośrednika,  mimo iż był zaprzyjaźniony z Rooseveltem? Program bomba atomowej nie mógł być uruchomiony bez niezbędnego sponsoringu Wall Street!

Sachs, rosyjski Żyd będący pośrednikiem dla Rothschildów, tzw. bagman, który regularnie dostarczał duże sumy pieniężne do Roosevelta w Białym Domu. Sachs był doradcą Eugene Meyera z Lazard Freres Międzynarodowego Bankowego Domu, a także z Lehman Brothers, innego znanego bankiera. Dostarczenie listu Einsteina do Białego Domu przez Aleksandra Sachs oznaczało, że Roosevelt Rothschildowie zatwierdzają i popierają projekt.

 

Wybuch_bomby_atomowej_Hiroszima

 

Tajne spotkanie w San Francisco.

W maju 1945 roku „Masters of the Universe” zebrali się w San Francisco w Palace Hotel i napisali Kartę Narodów Zjednoczonych. Kilku dyrektorów odbyło prywatne spotkanie w ekskluzywnej Sali Garden Room.

Edward Stettinius Jr jako jedyny miał upoważnienie konstytucyjne do decyzji jakie zapadły na tajnym spotkaniu. Był synem partnera JP Morgan, który był największym na świecie dystrybutorem amunicji w pierwszej wojnie światowej. Został wyznaczony przez JP Morgan do nadzoru wszystkich zakupów amunicji przez Francji i Anglii, w Stanach Zjednoczonych w czasie wojny.

John Foster Dulles, reprezentował kancelarię prawną z Wall Street Sullivan i Cromwell. Dulles w 1933 roku z bratem Allen na spotkaniu z Adolfem Hitlerem zagwarantował mu środki finansowe do utrzymania reżimu nazistowskiego. Bracia Dulles reprezentowali swoich klientów, m.in. Kuhn Loeb Co ​​i Rothschildów.

Alger Hiss, reprezentował prezydenta Stanów Zjednoczonych i KGB. Należał do komunistycznej elity w Stanach Zjednoczonych. Kiedy został wybrany na szefa prestiżowej Carnegie Endowment for International Peace po II wojnie światowej, jego nominacja został przez Johna Fostera Dullesa. Hiss został później wysłany do więzienia za krzywoprzysięstwo i działanie jako sowiecki agent – szpieg.

Czwartym na tym sekretnym spotkaniu był W. Averill Harriman, pełnomocnik nadzwyczajny, który spędził ostatnie dwa lata w Moskwie przy boku Stalina o przetrwanie. Był amerykańskim demokratom I biznesmenem z Wall Street (Brown Brothers & Harriman & Co)

To tajne spotkanie było pierwszą wojskową sesją ONZ, poświęconą testowaniu na świecie broni atomowej na ludziach. Dało podstawy całej strategii zimnej wojny, która trwała 43 lata i kosztowała 5 bilionów dolarów. Wygląda na to, że New World Order opiera całą swoją strategię na agonii setek tysięcy cywilów spalono żywcem podczas ataku Hiroszimę i Nagasaki, Przywódcy ci nauczył się od swojego mistrza, Józefa Stalina, że nikt nie może rządzić bez masowego terroryzmu, co z kolei wymaga masowego mordu.

 

Wybuch_bomby_atomowej_Hiroszima

 

Kulisy badań nad piekielną bombą i pierwsze testy broni atomowej.

Bomba atomowa została opracowana w laboratoriach Los Alamos w Nowym Meksyku, w ramach tajnego projektu o nazwie Manhattan Project, którego dyrektorem był Bernard Baruch Na czele operacji stanął gen. Dyw. Leslie R. Groves. Dyrektorem naukowym w Los Alamos został J. Robert Oppenheimer, potomek zamożnej rodziny kupieckiej. Projekt kosztował około dwóch miliardów dolarów.

Pierwszy udany test bomby atomowej doszło w miejscu Trinity, dokładnie dwieście mil na południe od Los Alamos na 05:29:45 w dniu 16 lipca 1945 roku. Podejrzewa się, że ostatecznym celem Projektu Manhattan było zniszczyć świat. Naukowcy biorący w nim udział stwierdzili, że badania mogły wywołać reakcję łańcuchową, która zniszczyłaby cały świat. Oppenheimer był przekonany, że teraz jego ludzie osiągnęli najwyższą moc, dzięki której mogli zapewnić środki do rządzenia całym światem.

Truman został poinformowany przez Komitet Badań Obrony Narodowej, składający się z George L. Harrison (prezes Banku Rezerwy Federalnej w Nowym York)  Dr James B. Conant (prezydent Harvardu, który spędził wojnę światową na opracowaniu najskuteczniejszych gazów trujących, w 1942 roku przyjął zlecenie Winstona Churchilla do opracowania bomby Anthrax) To właśnie Conant służył w Komisji Trumana i poradził, aby spuścić bomby atomowe na Japonię. (W 1957 roku został okrzyknięty „najbardziej znanym zbrodniarzem wojennym z II wojny światowej „).

W komitecie byli też dr Karl Compton i James F. Byrnes. Byrnes „człowiekiem Bernarda Baruch” w Waszyngtonie. Ze swoich zysków na Wall Street, Baruch zbudował najbardziej luksusową posiadłość w Południowej Karolinie, który nazwał Hobcaw BARONY, był najbogatszym człowiekiem w Południowej Karolinie był w stanie dyktować Trumanowi, przez jego człowieka Byrnes, że powinien on odpalić  bomby atomowe nad Japonię.

Projekt Manhattan był najściślej strzeżoną tajemnicą II wojny światowej, został ujawniony przez Lipmana Siew, litewskiego Żyda, który przybył do Stanów Zjednoczonych jako uchodźca polityczny. Mieszkał w Bostonie na Lawrence Street  i działał pod nazwiskiem William L. Laurence. Na Harvardzie zaprzyjaźnił się z Jamesem B. Conant . Laurence udał się do Nowego Jorku, został zatrudniony przez Herberta Bayard Swope, redaktora New York World, który był znany jako osobisty agent reklamowy Bernarda Baruch. (nic dziwnego, bo Baruch był właścicielem Worlda).

W 1930 roku Laurence dostał się do pracy w New York Times, jako redaktor naukowy. Na łamach Timesa poinformował, że „został wybrany przez szefów projektu bomby atomowej jako jedyny pisarz ich public relations.” Wtedy sprawa się rypnęła, bo jak można być pisarzem public relations dla tajnego projektu? Laurence był jedynym cywilem obecnym podczas eksplozji bomby testowym 16 lipca 1945 roku. Miesiąc później z kokpitu pilotów z B-29 obserwował bombardowania Nagasaki.

 

Wybuch_bomby_atomowej_Hiroszima

 

Japonia przed bombardowaniem.

Japonia kilkakrotnie została wezwana do pokoju. 9 i10 marca 1945, 325 jednostek B-29 spaliło 35 mil kwadratowych Tokio, a z 66 największych miast Japonii, 59 zostały w większości zniszczone. Tylko cztery miasta nie została zniszczone: Hiroszima, Kokura, Niigata i Nagasaki. Ich mieszkańcy nie mieli pojęcia, że zostały one zapisane w miastach docelowych dla eksperymentalnej bomby atomowej. Gen. Leslie Groves nalegał na Bernarda Baruch, aby zbombardować pierwsze Kioto. Sekretarz wojny Stimson sprzeciwił, bo dawna stolicy Japonii, czyli miasto Kioto miało setki zabytkowych drewnianych świątyń i nie stanowiło dobrego celu wojskowego.  Natomiast Hiroszima okazała się świetnym celem wojskowym. Trudno w to uwierzyć, gdy więcej niż 95% ofiar stanowili cywile.

Prezydent Truman twierdził, że to on podjął decyzję o bombardowaniu, ale w rzeczywistości był całkowicie pod wpływem „człowieka Bernarda Baruch” – Jamesa F. Byrnes. Tragedia wydarzyła się, bo niedoświadczony prezydent, całkowicie pod wpływem Byrnes i Barucha, dał się zmanipulować. (źródło: wstęp do cienie Hiroszimy) „Truman porusza się w zupełnie przeciwnym kierunku, w dużej mierze pod wpływem Byrnes. Bomba atomowa dla Byrnes była instrumentem dyplomacji – atomowej dyplomacji.”)

Bomba spadła, bo „Zarządzający The Manhattan Project zyskał lobbing, aby użyć bomby atomowej. Byrnes był obecny  na tych spotkaniach. Gen. Groves wydaje się być autorem stwierdzenia, że użycie bomby zaoszczędzi miliony amerykańskich obywateli? (Cień Hiroszimy, str.35) Truman stwierdził, że użycie bomby atomowej zbawiło „pół miliona amerykańskich obywateli”

 

Wybuch_bomby_atomowej_Hiroszima

 

Zagłada Hiroszimy.

6 sierpnia 1945 roku użyto bomby uranowej 3-235, o wydajności 20 kiloton. Bomba wybuchła 1850 metrów w powietrzu powyżej miasta Hiroszima, dla osiągnięcia maksymalnego efektu wybuchowego. Zabito 140.000 z 255.000 mieszkańców. W „Cieniu Hiroszimy” (str.415) lekarz Dr Shuntaro Hida stwierdza: „To było dla nas dziwne, że Hiroszima nie została zbombardowana, pomimo faktu, że bombowce B-29 latały nad miastem codziennie. Dopiero po wojnie dowiedziałem się, że Hiroszima, wg. amerykańskich archiwów, została utrzymana bez zmian, w celu zachowania celu dla użycia broni jądrowej. ”

We wstępie do „Cień Hiroszimy” jest zapewnienie, że „Jednym z mitów Hiroszimy jest, że mieszkańcy zostali ostrzeżeni przez ulotki, że bomba atomowa spadnie”. Jednak „decyzji o zrzuceniu „atomowych” ulotek na japońskich miastach nie wykonano do dnia 7 sierpnia, dopiero dzień po bombardowaniu Hiroszimy zapadła decyzja o deszczu ulotek na dzień 10 sierpnia, czyli wtedy, gdy Nagasaki zostało zbombardowane”.” W dniu 1 czerwca 1945r. zapadła formalna i oficjalna decyzja na posiedzeniu tzw. Komitetu Tymczasowego o nie ostrzeganiu ludności w poszczególnych miastach docelowych. James Byrnes i Oppenheimer twierdził, że bomby muszą być stosowane bez uprzedzenia. ”

„Twierdzenie, że inwazja na japońskich wyspach domu było konieczne bez użycia bomb atomowych jest nieprawdziwe. Twierdzenie, że” ostrzeżenie atomowy „został nadany ludności Hiroszimy jest nieprawdziwe. I twierdzą, że oba miasta były główne cele militarne to nieprawda. ” (Wstęp do Shadows of Hiroshima  str. Lxvii)

William L. Laurence, na łamach New York Times opublikował kilka opowiadań w których zaprzeczał o skutków promieniowania dla ofiar bombardowania Hiroszimy, a 05 września 1945 zacytował oburzonego gen. Grovesa, „Japończycy są nadal kontynuuje swoją propagandę mającą na celu stworzenie wrażenia, że niesprawiedliwie wygraliśmy wojnę, a tym samym próbując stworzyć współczucia dla siebie. ”

 

 

Źródła podstawowe:

zdjęcie pochodzi z filmu „Coroner’s Report: Atomic Bomb” www.history.com

Cień Hiroszimy – Hiroshima’s Shadow, edited by Kai Bird, Pamphleteer Press, 1998.

The secret history of the atomic bomb by Eustace C. Mullins (www. phoenixarchives.com)

historyczne dokumenty amerykańskie  http://www.hiroshima-remembered.com/documents/

 

Pozostałe:

The Private Lives Of Albert Einstein, by Roger Highfield, St. Martins Press, NY, 1993.

The Wizards Of Armageddon, by Fred Kaplan, Simon & Shuster, NY, 1993.

The Manhattan Project, by Don E. Beyer, Franklin Wat, 1991.

The Great Decision, The Secret History Of The Atomic Bomb, Michael Amrine, Putnams, NY, 1959.

Oppenheimer, The Years Of Risk, Jas W. Kunetka, Prentice Hall, 1982.

Target Tokyo, Gordon W. Prange, McGraw Hill, 1984.

The Decision To Use The Atomic Bomb, by Gar Alperowitz, Knopf, NY, 1995.

 

 

Udostępnij na:

Dodaj komentarz

Required fields are marked *.



*